Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/9732 K.2025/2188

Şikâyetçi vekilinin temyiz istemi yönünden; suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Katılan ... İdaresi vekili ve sanığın temyiz istemleri yönünden ise; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Şikâyetçi Kurum Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın eyleminin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı cihetle, şikâyetçi kurum vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun(1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II-Katılan ... İdaresi Vekili Ve Sanığın Temyiz İstemleri Yönünden; Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

14.07.2021 tarihli Resmî Gazete yayımlanan, 7331 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 251. maddesinin birinci fıkrasına "175. maddenin ikinci fıkrası uyarınca duruşma günü belirlendikten sonra basit yargılama usulü uygulanmaz" cümlesinin eklendiği anlaşılmakla Tebliğnamedeki 1 numaralı bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Ancak; 1. Dosyada bulunan adli sicil kaydına göre kesin mahkûmiyet niteliğinde olmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin ilamı dışında engel adlî sicil kaydı bulunmayan, bozma sonrasında kamu zararını gideren ve bozma öncesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını talep eden sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesindeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin tartışılmaması,

2. Dosyada bulunan adli sicil kaydına göre kesin mahkumiyet niteliğinde olmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin ilamı dışında ertelemeye engel adlî sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi gereğince erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3. Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2014 tarihli kararının yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle, sanık hakkında temel ceza belirlendikten sonra 1412 sayılı Kanun'un 326 / son fıkrası uyarınca cezada kazanılmış hakkı gözetilerek sanığın cezasının hapisten çevrili 3.600,00 TL ve doğrudan hükmedilen 100,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4. Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre Tarım ve Orman Bakanlığının suçtan doğrudan zarar görmediği gözetilmeden Gümrük İdaresi ile birlikte katılan olarak duruşmalara kabul edilmesi ve hükümde vekalet ücretinin hangi kuruma verildiğinde tereddüt oluşturacak şekilde "katılan kuruma verilmesine" şeklinde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.