Karar Özeti
7. Ceza Dairesi 2023/9807 E. , 2023/9261 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/451 E., 2021/785 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, suça konu eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi
Karar Detayı
7. Ceza Dairesi 2023/9807 E. , 2023/9261 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/451 E., 2021/785 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, suça konu eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.01.2011 tarihli ve 2010/1571 Esas, 2011/69 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve ikinci cümleleri, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ... 10 gün hapis ve 5 gün karşılığı 100 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, dava konusu eşyanın müsaderesine ve katılan lehine vekâlet ücreti verilmesine karar verilmiştir. 2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 26.03.2014 tarihli ve 2013/9876 Esas, 2014/5419 Karar sayılı ilâmıyla; 1- Daha önce kasıtlı suçtan mahkûmiyeti olmayan ve yargılama sürecindeki olumlu davranışları nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 62. maddesi uygulanan sanık hakkında, “suç işlendikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği olumlu davranışlar nedeniyle tekrar suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmadığı” gerekçesiyle hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına dair karar verilmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi, 2- TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması, 3- Dava konusu eşyanın belirlenen gümrük kapıları dışından ithal edilmesi nedeniyle sanığın cezasında artırım yapılırken 5607 sayılı Yasanın 3/1-2. cümle maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması," sebepleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 3.Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2014 tarihli ve 2014/711 Esas, 2014/1001 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasını birinci ve ikinci cümleleri, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci, 51 inci ve 53 üncü maddeleri ve 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca erteli 1 yıl 1 ... 10 gün hapis cezası ve 5 gün karşılığı 100 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluğuna, kaçak eşyanın müsaderesine, katılan lehine vekâlet ücreti verilmesine karar verilmiştir. 4.İş bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 13.05.2020 tarihli ve 2016/16113 Esas, 2020/5223 Karar sayılı ilâmıyla, 7242 sayılı Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde yapılan sanık lehine hükümler içeren değişikliklerin yeniden değerlendirmesi zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 5.Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2021 tarihli ve 2020/451 Esas ve 2021/785 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, aynı maddenin yirmiikinci fıkrası 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hapisten çevrili 2.000,00 TL ve doğrudan verilen 1 gün karşılığı 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapisten çevrili adlî para cezasının taksitlendirilmesine, kaçak eşyanın müsaderesine ve katılan lehine vekâlet ücreti verilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinden artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hükümde teşdiden cezanın belirlendiğinin belirtilmesine rağmen alt sınırdan ceza belirlenerek hükümde çelişkiye sebep olunması nedenleriyle hükmün bozulması talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. 27.08.2010 tarihinde saat 20.45 sularında görevli ekiplerin Bükülmez Piyade Hudut Karakolu sınır hattında devriye faaliyetleri esnasında sınır hattı ihlali yaptığı tespit edilen 4 şahıs fark edilmiş, şahıslar Suriye sınırından kaçmışlar, olay yerinde ... yanında 3 adet kaçak katır hayvanı geçirirken yakalanmıştır. 2.Sanık aşamalarda suçlamayı kabul etmemiştir. IV. GEREKÇE 1.Sanığın ele geçen 3 adet katırı sınır kapısı dışından yurda soktuğu anlaşılmakla, sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi kapsamında cezasında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2.Sanık hakkında temel ceza belirlenirken teşdiden hüküm kurulduğu belirtildiği halde alt sınırdan hüküm kurulmak suretiyle hükümde çelişki oluşturulması, 3. Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı ... Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında yapılan düzenleme uyarınca kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği cihetle, soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanık hakkında, mahkemece suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı ... Hazinesine ödediği takdirde cezada yapılacak indirimin "yarı oranında" olacağının bildirilmesi gerekirken, indirim oranının 1/3 olarak gösterilmesi sureti ile sanığın yanıltılması, Hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2021 tarihli ve 2020/451 Esas, 2021/785 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2023 tarihinde karar verildi.