Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/1344 K.2025/3748

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.6455 sayılı Kanunla değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi ile 6545 sayılı Kanunla değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin son cümlesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5, 10 ve 23. fıkraları arasında lehe aleyhe kanun değerlendirmesinde; suça konu gümrük kaçağı eşyaların gümrüklenmiş değerinin fahiş olması nedeniyle 6455 sayılı Kanunla değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin uygulanmasının sanık lehine sonuç doğurabileceği gözetilerek,

suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin son cümlesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5, 10 ve 23. fıkraları somut olaya ayrı ayrı uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre ise; 2.Sanık hakkındaki temel cezanın, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin son cümlesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5, 10. maddeleri uyarınca belirlenmiş olmasına ve eşyanın gümrüklenmiş değerinin fahiş olmasına karşın, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesinin uygulanmaması suretiyle karma uygulama yapılması,

3.Sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle cezasının 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına karar verilirken uygulama maddesi olan "1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son. fıkrasının" gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.