Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/1529 K.2024/4767

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, aralarında irtibat olmayan sanıklar hakkında birlikte yargılama yapılmasının hatalı olduğuna ve eksik vekâlet ücretine hükmedildiğine ve sair nedenlere,

Sanığın temyiz isteği ise eksik inceleme ile karar verildiğine, atılı suçu işlediğine dair kesin delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve sair nedenlere ilişkindir.

II. GEREKÇE

Katılanın şikâyeti üzerine, arama-el koyma kararına istinaden, sanık ile inceleme dışı diğer sanıkların iş yerlerinde aramalar yapılmış, sanığın iş yerinde yapılan aramada katılan adına tescili markayı taşıyan çeşitli renklerde 7 adet eşofman altı ve 2 adet eşofman üstü ele geçirilmiş ve diğer sanıklarla birlikte sanığın 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (556 sayılı KHK) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında, ürünleri İstanbul'da işportacıdan aldığını, sahte olduklarını bilmediğini, beyan etmiştir.

Suça konu ürünler üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen raporda, sanığın iş yerinden ele geçirilen ürünlerin orjinal olmadıkları, orjinal ürünlerle iltibasa neden olabilecek derecede benzer oldukları, bazı ürünlerde katılanın markalarının iktibas yapılarak aynen kullanıldığı bir kısmında ise iltibasa neden olacak kadar benzerinin kullanıldığı ve katılanın marka hakkına tecavüz edildiği yönünde görüş bildirilmiştir.

Sanığın iş yerinde yapılan aramada, satışa arzedilmiş vaziyette katılan adına tescilli markaları taşıyan taklit ürünlerin ele geçirilmiş olması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1. Aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunmayan sanıklar hakkında açılan davaların birlikte görülerek sonuçlandırılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanarak 5271 sayılı Kanun'un 8 ve 11. maddelerine aykırı davranılması hukuka aykırı görülmüştür.

2. 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61 inci maddesinin yedinci fıkrasının; aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi,

uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddelerinin uygulanmasında zorunluluk bulunması nedeniyle sanık hakkında verilen hükümlerin bozulması gerekmiştir.

3. Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, karar tarihinde yürürlükte bulunan, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemelerinde görülen davalar için öngörülen maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik vekâlet ücretine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR