Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/1893 K.2024/5987

Sanığın 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 94/1. maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezasından çevrilen 2.240, TL ve 3 gün karşılığı 60,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2022 tarihli ve 2022/466 Esas, 2022/839 Karar sayılı kararının itiraz edilmeksizin kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.02.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.02.2024 tarihli ve KYB-2024/17509 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.02.2024 tarihli ve KYB-2024/17509 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“1- Türkiye Taş Kömürü Kurumu Genel Müdürlüğünün 28/07/2022 tarihli yazısında suça konu orman arazisinin "Söz konusu kordinatlardaki alanın Kurumun ruhsat alanı dahilinde, ... Taşkömürü İşletme Müessesesi Müdürlüğü sınırları içerisinde bulunan ve ... Ve Ticaret Anonim Şirketi tarafından rödövans karşılığı işletmecilik yapılan 8-10 nolu saha sınırları içerisinde" olduğunun belirtilmesi karşısında, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeksizin, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mâhkumiyetine karar verilmesinde,

2-Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18/04/2022 tarihli iddianamede, sanık hakkında Orman Kanunu’na muhalefet suçundan 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 94/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, anılan iddianamede 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54. maddesinin uygulanması istenmediği halde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden anılan madde uygulanarak savunma hakkının kısıtlandığı gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (1) numaralı neden yönünden yapılan incelemede;

Orman alanında kömür ocağı açmak suçundan açılan kamu davasına istinaden sanığın 6831 sayılı Kanun'un 94/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla;

192 ada 12 parsel sayılı taşınmazda aktif durumda maden ocağının tespit edilmesi üzerine suç tutanağı düzenlenmesi, suç tutanağı ekinde yer alan dava konusu yerle ilgili raporda suça konu yerde orman kadastrosunun kesinleştiğinin belirtilmesi karşısında, suça konu yerde 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12/5. maddesinde düzenlenen kabahat hükmünün de uygulama alanı bulabileceği görülmüş ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükümleri uyarınca sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 94/1. maddesi gereği uygulama yapılmasında usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

B.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (2) numaralı neden yönünden yapılan incelemede; Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

A.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (1) numaralı neden yönünden yapılan incelemede; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamelerdeki düşünceler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

B.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan (2) numaralı neden yönünden yapılan incelemede; 1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2022 tarihli ve 2022/466 Esas, 2022/839 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,