Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/2022 K.2024/6026

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 279/1-b maddesi uyarınca, başvuranın hakkı bulunmadığı gerekçesiyle verilen istinaf isteminin reddine dair kararın temyiz edilemez olduğu anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen beraat kararının; temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden sanık müdafiin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A. İstinaf İsteminin Reddi Kararı Bakımından

5271 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi uyarınca, başvuranın hakkı bulunmadığı gerekçesiyle verilen istinaf isteminin reddine dair kararın aynı maddenin son cümlesi uyarınca itiraza tabi olduğu ve temyizi mümkün olmadığı gibi şikâyetçi vekilinin itirazı üzerine merci Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'nin 14.01.2022 tarihli ve 2022/6 Değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Beraat Kararı Bakımından

Sanık müdafin temyiz talebinin vekâlet ücretine hasren olduğu anlaşılarak yapılan incelemede; Gerek İlk Derece Mahkemesinde gerekse Bölge Adliye Mahkemesinde yapılan duruşmada kendisini vekil ile temsil ettiren ve hakkında beraat kararına hükmedilen sanık lehine, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihlerinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ayrı ayrı maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

II. KARAR

A. İstinaf İsteminin Reddi Kararı Bakımından

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Beraat Kararı Bakımından

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hüküm 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasına vekâlet ücretine ilişkin bölümde yer alan ''...2.550 TL maktu vekâlet ücretinin..." ibaresi çıkartılıp, yerine ''...2.550 TL ve 4.080 TL maktu vekâlet ücretlerinin...'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,