Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/2150 K.2024/10024

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafin temyiz istemi, sanık hakkında öncelikle beraat kararı verilmesi gerektiğine, aksi halde ise önödeme nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Balıkesir İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün ilgili yazısı ile S.S. Yakupköy Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin 2014 hesap yılına ilişkin olağan genel kurulunu toplantıya çağırmadıklarından bahisle kooperatif yönetim kurulu üyeleri hakkında suç duyurusunda bulunulmuş olup sanığın 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun Ek 2 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Kooperatife ait toplantı tutanaklarının dosya arasında mevcut olduğu ve sanığın suç tarihinde yönetim kurulu üyesi olduğu anlaşılmıştır.

Sanık savunmasında, usulî işlemler eksik olduğundan toplantı yapılamadığını beyan etmiştir.

Dairemizin bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüş olup, sanığa önödeme ihtarına ilişkin tebligatın 26.05.2023 tarihinde tebliğ olduğu, sanık tarafından önödeme tutarının 09.06.2023 tarihinde ödenmiş olduğu anlaşılmıştır.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihi "01.07.2015" yerine "16.10.2015" olarak yazılmışsa da, bu husus mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR