Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/2371 K.2025/7144

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibarıyla sanığın üzerine atılı eylemin suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanun'un 3/18. madde ve fıkrası kapsamında bulunduğu, anılan maddede eylem için üç yıldan altı yıla kadar hapis ve yirmi bin güne kadar adli para cezası öngörüldüğü,

buna göre atılı suç bakımından dava zamanaşımının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1. maddesinin (d) bendi ve aynı Kanun'un 67/4. madde ve fıkrasında öngörülen 15 yıllık asli, 22 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerine tabi bulunduğu ve anılan maddelerde öngörülen zamanaşımı süresinin hüküm tarihi itibarıyla tahakkuk etmediği gözetilmeden, yazılı şekilde kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.