Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/2529 K.2024/5718

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 18.12.2023 tarihli ve 2023/18680 Esas, 2023/11225 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.04.2024 tarihli ve 7-2023/104680 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesi uyarınca yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, "ilk derece mahkemesi kararını inceleyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 28.06.2022 tarihli ve 2022/2297 Esas, 2022/4050 sayılı kararı ile “sanıklar aleyhine mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğinden” bahisle bozulmasına karar verildiği, bu hususun yukarıda açıklanan CMK 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmemesi nedeniyle.

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin duruşma açarak karar vermek yerine bozma kararı vermesinin ve bu bozmaya dayanarak İlk Derece Mahkemesinin yeniden hüküm kurmasının yasal dayanağı bulunmadığından gerek anılan bozma kararının gerekse İlk Derece Mahkemesince ikinci kez verilen karar ile anılan kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 18.05.2023 tarihli ve 2023/1326 Esas,

2023/1312 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunu esastan reddine dair kararı ve ayrıca sanık müdafinin temyiz talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 13.09.2023 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddine ilişkin kararlarının USUL VE YASALARA AYKIRI OLDUĞU belirlenerek;

ek kararın ve devamında süreci oluşturan son kararın bozulması gerekirken aşamalarda yer alan görevli ve yetkili mahkeme tarafından görev ve yetkisi dahilinde ancak usul ve yasalara aykırı şekilde verilen kararların yok hükmünde sayılması suretiyle bozulmalarına karar verilmesi" nin hukuka aykırılık oluşturduğuna ve "İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 13.09.2023 tarihli Ek kararının kaldırılmasına karar verilerek aynı mahkemenin 28.06.2022 asıl karar tarihli 2023/1326 Esas 2023/1312 Karar sayılı sanık ... hakkında Orman Kanununa muhalefet suçundan verilen esastan red hükmünün dosya sürecine atıf yapılarak tespit edilen usul

ve yasalara aykırılık nedeniyle BOZULMASINA karar verilmesi," talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği haller sınırlı olarak sayılmış olup ilk derece mahkemesince kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf incelemesi neticesinde, Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasına göre kanunen bozma yetkisi bulunmadığı halde, atılı suç sübut bulduğundan,

mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiğinden bahisle bozma kararı verilemeyeceğinden kanuna aykırı olarak verilen bozma kararı ve bu karara bağlı olarak ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına hukuken geçerlilik tanınması mümkün görülmemekle, ilk derece mahkemecince kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin esastan ret kararı ile temyiz isteminin reddine dair ek karar değerlendirme dışı bırakılarak Bölge Adliye Mahkemesince verilen 28.06.2022 tarihli karara yönelik inceleme yapıldığından;

Dairemizin, 18.12.2023 tarihli ve 2023/18680 Esas, 2023/11225 Karar sayılı kararı usul ve kanuna uygun bulunmakla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2.5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 18.12.2023 tarihli ve 2023/18680 Esas, 2023/11225 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,