Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/2638 K.2024/11366

Marka hakkına tecavüz suçundan şüpheli Lacmedi Kozmetik Sanayi ve Dış Ticaret A.Ş hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Çatalca Sulh Ceza Hâkimliğince verilen 14.12.2021 tarihli ve 2021/2045 Değişik İş sayılı el koyma kararına itiraz üzerine Çatalca Sulh Ceza Hâkimliğince verilen 14.12.2021 tarihli ve 2021/2048 Değişik İş sayılı el koyma kararının kaldırılmasına dair karara karşı yapılan itirazın Silivri Sulh Ceza Hâkimliğinin 20.12.2021 tarihli ve 2021/5073 değişik iş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 23.02.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.04.2024 tarihli ve KYB-2024/29584 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.04.2024 tarihli ve KYB-2024/29584 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"1-Dosya kapsamına göre, müşteki vekilinin şikayet dilekçesinden özetle, müşteki şirketin tescil sahibi olduğu tasarımları içeren ürünlerin, izinsiz olarak satışa arz edildiğinin iddia edilmesi üzerine yapılan soruşturmada, Çatalca Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/12/2021 tarihli kararı ile ele geçen ürünlere el konulduğu, anılan Hâkimliğinin aynı tarihli kararı ile fason üretim sözleşmesinin sunulması nedeniyle el koyma kararının kaldırıldığı, Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığının 14/12/2021 tarihli yazısı ile el konulan numunelerden 10 adedinin bilirkişi incelemesine esas olmak üzere alınmasına karar verildiği,

Ticaret Bakanlığının 10 Ocak 2022 tarihli yazısında söz konusu ürünlerin şüpheli şirkete teslim edildiğinin bildirildiği, sonrasında Cumhuriyet Başsavcılığınca eşyaların sahibine iadesi edilmesi ve bilirkişi incelemesi yapılmasının mümkün olmaması nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 131. maddesinde.

"Şüpheliye, sanığa veya üçüncü kişilere ait elkonulmuş eşyanın, soruşturma ve kovuşturma bakımından muhafazasına gerek kalmaması veya müsadereye tabi tutulmayacağının anlaşılması halinde, re'sen veya istem üzerine geri verilmesine Cumhuriyet savcısı, hâkim veya mahkeme tarafından karar verilir.

İstemin reddi kararlarına itiraz edilebilir." şeklinde belirtildiği üzere, soruşturma aşamasında el konulan eşyaların delil olarak kullanılacak veya müsadereye konu olma ihtimalinin bulunduğu hususu nazara alındığında, tedbir kararı konulan eşyaların taklit eşyalar olabilme ihtimali araştırılmadan el koyma kararının kaldırılmasına karar verilmesinde,

2-5271 sayılı Kanun'un 271/1. maddesi uyarınca "Merciin, itiraz üzerine verdiği kararları kesindir..." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, Çatalca Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/12/2021 tarihli el koyma kararının, itiraz yerinde görülerek merciie gönderilmeksizin anılan Hâkimliğin aynı tarihli kararı ile kaldırılmasını müteakip, yapılan itirazın kararın kesin olduğundan bahisle reddine karar verilmiş ise de, Silivri Sulh Ceza Hakimliğinin 20/12/2021 tarihli kararı ile itiraz edilen kararın, itiraz üzerine verilen bir mercii kararı olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 271/1. maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma ihbarnamesindeki (2) numaralı talep yönünden yapılan değerlendirmede; Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesindeki (2) numaralı isteminin KABULÜNE,

2.Silivri Sulh Ceza Hâkimliğinin, 20.12.2021 tarihli ve 2021/5073 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı

Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.Bozma nedenine göre, kanun yararına bozma ihbarnamesindeki (1) numaralı istem yönünden KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,