Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/2830 K.2024/10245

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Şikayetçinin hak sahibi olduğu eser niteliğinde bulunan karikatürün sanığa ait internet sitesinde izinsiz olarak yayınlandığı iddiasıyla sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 71 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın suç işleme kastı ile hareket ettiğini gösterir mahkûmiyeti için yeterli her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) ve (e) bendi gereği sanık hakkında beraat hükmü kurulduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmün bozulmasına karar verildiği, İlk Derece Mahkemesi tarafından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) ve (e) bendi gereği sanık hakkında beraat hükmü kurulduğu,

anılan karara yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan yargılamada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, müsnet suçun takibinin şikâyete tabi olması ve vekâletnamesinde şikâyetten vazgeçme yetkisi bulunan katılan vekilinin 21.12.2023 tarihli şikâyetten vazgeçme dilekçesi sunması üzerine 5846 sayılı Kanun'un 75 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73 üncü maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,