Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/2961 K.2024/6191

Şüpheliler hakkında yapılan soruşturma sonunda Edirne Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19.10.2023 tarihli ve 2021/13027 Soruşturma, 2023/5934 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın, mercii Edirne 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22.11.2023 tarihli ve 2023/5355 Değişik İş sayılı kararıyla reddine karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309. maddesi uyarınca, 18.03.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.04.2024 tarihli ve 2024/36090 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.04.2024 tarihli ve KYB-2024/36090 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği,

buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından,

itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar nazara alınarak yapılan değerlendirmede, Dosya kapsamına göre, şüphelilerin farklı tarihlerde çok sayıdaki tır aracını yurda soktukları ve süresi içerisinde bahse konu araçları yurttan çıkarmadıklarının tespit edilmesi üzerine başlatılan soruşturma sonucunda, şüpheliler yönünden atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay

7. Ceza Dairesinin 16/05/2022 tarihli ve 2022/3017 esas, 2022/9468 karar sayılı ilamında “...Bu suretle sanığın, yurda ithal edemeyeceği ve geçici ithalat kapsamında dahi getiremeyeceği aracı, haricen satın alıp Gürcistan uyruklu bir şahıs tarafından yurda sokmak suretiyle yurt içinde bırakmak ve daimi olarak kullanmak amacıyla hareket ettiği, bu suretle eylemin geçici ithalat kapsamında değerlendirilemeyeceği, baştan itibaren kaçakçılık kastı ile hareket ettiği cihetle üzerine atılı müsnet suçtan 5607 sayılı Yasanın 3/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

yasaya aykırı...'' şeklindeki gerekçede belirtildiği üzere, şüphelilerin çok sayıdaki tır araçlarını farklı tarihlerde ülkeye sokarak gümrük vergilerini ödemeksizin ithal etmesi suretiyle gerçekleştirdikleri iddia olunan eylemlerinin eşyayı, gümrük işlemlerine tabi tutmaksızın ülkeye sokmak suçunu oluşturacağı nazara alındığında, mevcut delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu ve bu delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesindeki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesinin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR