Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/2981 K.2026/692

Kabahatli hakkında, 2918 sayılı Kanun'a muhalefet kabahatinden, 1.979,00 TL idari para cezası uygulanmasına karar verildiği, kabahatli tarafından bu karara karşı başvuruda bulunulduğu, Gölcük Sulh Ceza Hakimliğinin 13.10.2023 tarihli ve 2023/1340 D.İş sayılı kararı ile başvurunun reddine karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 18.03.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.04.2024 tarihli ve KYB - 2024/36102 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.04.2024 tarihli ve KYB - 2024/36102 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, her ne kadar Gölcük Sulh Ceza Mahkemesince kabahatlinin başvurusunda ileri sürdüğü ve dosyaya ibraz ettiği araç içi kamera görüntülerinin 2013 yılına ait olduğu gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmiş ise de; kabahatlinin araç içi görüntülerinin olay gününe ait olduğunu, 2013 tarihinin sabit olarak ekranda çıktığını, inceleme yapıldığında görüntülerin 10 yıl öncesine ait olamayacağının anlaşılacağını belirtmesi karşısında; kamera kaydının çözümlemesinin yapılarak düzenlenecek rapor sonucuna göre kabahatlinin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 309-310. maddelerinde düzenlenen “kanun yararına bozma” olağanüstü kanun yollarındandır.

Kanun yararına bozma yasa yolu; istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi sebebiyle dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir.

Kanun yararına bozma, ülke sathında uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar sebebiyle oluşabilecek kayıpların önlenmesi açısından kabul edilmiş bir olağanüstü kanun yolu olup, ikinci bir temyiz yolu değildir.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında, eylemin sübutuna yönelik delillerin değerlendirilmesi ve takdire yönelik konular ile şahsi hakka ilişkin konularda kanun yararına bozma olağanüstü kanun yoluna başvurulamayacağı kabul edilmiştir.

Bu itibarla delillerin takdiri ile kabahatin oluştuğuna dair Mahkemenin kabulüne yönelik kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği Tebliğname' deki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,