Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/3222 K.2025/846

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1. Daha önce verilen 07.06.2021 tarihli mahkûmiyet kararının Dairemizin 09.01.2023 tarihli ve 2022/11510 E., 2023/115 K. sayılı kararı ile karma uygulama yapılması nedeniyle bozulmasına ve Mahkemece de 14.07.2023 tarihli celsede bozmaya uyulmasına karar verilmesine rağmen, 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla mücadele Kanunu'nun 3/18. maddesi uyarınca belirlenen temel cezadan, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle aynı şekilde karma uygulama yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık hakkındaki kısa süreli hapis cezası ertelenmesine rağmen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/8. maddesi uyarınca denetim süresinin yükümlülüklere uygun veya iyi halli olarak geçirildiği takdirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının ihtar edilmemesi kanunua aykırı görülmüştür.