Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/323 K.2024/10844

Sanık hakkında Derik Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.01.2018 tarihli ve 2016/1 Esas, 2018/32 Karar sayılı kararı ile 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası ve 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezası yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58 inci maddesinin uygulanmasına karar verildiği, anılan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin Dairemizin 05.11.2018 tarihli kararı ile reddine karar verildiği ve hükmün aynı tarihte kesinleştiği, infaz sırasında yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun kapsamında getirilen düzenlemelerden dolayı yapılan uyarlama yargılaması sonucunda da Mahkemenin 21.10.2021 tarihli ek kararı ile önceki hükmün aynen infazına karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.01.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2024 tarihli ve KYB-2024/1749 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2024 tarihli ve KYB-2024/1749 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Tekerrüre esas alınan Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.07.2009 tarihli ve 2008/842 Esas, 2009/1229 Karar sayılı kararının kesinleşme tarihinin 13.03.2014 olduğu, Derik Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2021 tarihli kararına konu suçun bu tarihten önce 14.08.2009 tarihinde işlenmesi sebebiyle anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı, bu hâliyle adlî sicil kaydına göre tekerrüre esas başkaca bir mahkûmiyeti bulunmayan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.'' şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabûlüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABÛLÜNE,

2.Derik Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.01.2018 tarihli ve 2016/1 Esas, 2018/32 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca; hükmün tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bendinin çıkartılarak düzeltilmesine, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,