Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/3291 K.2024/10169

Sanık ...'in Temyiz İstemi Yönünden; Sanık ...'e 26.12.2022 tarihinde tebliğ edilen hükmü, sanığın 05.04.2023 tarihinde süresinden sonra temyiz ettiği anlaşıldığından 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olmadığı, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddi gerekmiştir.

Katılan ... İdaresi Vekilinin Tüm Sanıklar Yönünden Temyiz İstemi İle Sanıklar ..., ... ve ...'in Temyiz İstemleri Yönünden Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, gerekçeli kararının sanık ...'e usulüne uygun tebliğ edilmediği, sanık ...'in ise 02.11.2022 havale tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir

durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A.Sanık ...'in Temyiz İstemi Yönünden Sanık ...'e 26.12.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 05.04.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Katılan ... İdaresi Vekilinin Tüm Sanıklar Yönünden Temyiz İstemi İle Sanıklar ..., ... ve ...'in Temyiz İstemleri Yönünden

Sanıkların eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası maddesi kapsamında bulunduğu,

buna göre de 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca eyleme suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan hükümlerin tatbikinin gerektiği, 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suçun 25.07.2009 tarihinde işlendiği,

suç tarihinden itibaren 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin temyize konu 01.11.2022 tarihli hükümden önce tamamlanmış bulunduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

A.Sanık ...'in Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle sanık ...'in temyiz isteğinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usûlü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Katılan ... İdaresi Vekilinin Tüm Sanıklar Yönünden Temyiz İstemi İle Sanıklar ..., ... ve ...'in Temyiz İstemleri Yönünden Suç tarihi olan 25.07.2009 tarihi itibarıyla hüküm tarihinde, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin tamamlanmış bulunduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi Kanun'a aykırı olup,

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Çaldıran Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2021/447 Esas, 2022/364 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ile sanıklar ..., ... ve ...'in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği

yetkiye dayanılarak sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, davaya konu atların sahiplerine iadesine, tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin sahiplerine İADESİNE,