Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/3325 K.2025/6870

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayların oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçların sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; Ana dosyada suç tarihinin 12.12.2012, iddianame düzenleme tarihinin 04.02.2013 olduğu, birleşen dosyada suç tarihinin 10.05.2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 10.11.2020 olduğu, 04.02.2013 tarihli iddianamenin düzenlenmesiyle olaylar arasında hukuki kesinti oluştuğu ve sanığın her iki eylemi nedeniyle 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan ayrı ayrı hüküm kurulması

gerektiği cihetle; her iki eylemin zincirleme suç kapsamında kaldığı kabul edilmek suretiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.