Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/356 K.2024/1898

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, suç tarihinin 05.11.2011 olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 29.11.2012 tarihi itibarıyla, hüküm tarihinde, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin tamamlanmış olduğu gözetilerek, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesinde, hukuka aykırılık

görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Mahkeme kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, suça konu eşyanın müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken ayrıca tasfiye edildiyse gelirinin Hazine adına irat kaydına karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

II. KARAR