Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/413 K.2025/16823

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanıklara soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapıldığı ve sanıkların herhangi bir ödeme yapmadıkları, ayrıca bozma sonrası sanıkların etkin pişmanlık için kendilerine ihtar edilen, eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarını ödeyecek maddi durumlarının olmadığını beyan ettikleri anlaşıldığından, Tebliğnamedeki (1) numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafi ve sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1.Sanık ... hakkında 05.08.2013 tarihli eylemi nedeniyle temel ceza belirlendikten ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesi uyarınca gerekli artırım ve 62/1. maddesi uyarınca takdiri indirim nedenleri uygulandıktan sonra kesinleşen Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/5 Esas, 2018/143 Karar sayılı ilamıyla hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis ve 2.500,00 TL adlî para cezasının mahsubuna karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde Mahkemece temyize konu bu dosyadaki cezadan düşülerek sanığın neticeten 1 yıl 5 ay 27 gün hapis ve 395 gün karşılığı 7.900,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi,

2.Hükümlerde infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adlî para cezasının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesi uyarınca infazının yapılmasına karar verilmesi,

3.Suç konusu kaçak sigaraların tamamının müsaderesine karar verilmesi gerekirken sadece numune olarak alınan kaçak sigaraların müsaderesi ile yetinilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanık ... müdafi ve sanık ... müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği;

1. Hükmün 1. maddesinin beşinci paragrafının hükümden çıkartılması,

2. Hükmün 1. maddesinin yedinci paragrafında yer alan "395 gün" ve "7.900,00 TL" ibarelerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla "520 gün" ve "10.400,00 TL" ibarelerinin eklenmesi,

3. Hükmün 1. maddesinin yedinci paragrafı ile 2. maddesinin beşinci paragrafında yer alan "...5275 sayılı Ceza ve Güvenli Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesi uyarınca infazının yapılmasına," ibarelerinin hükümlerden çıkartılması,

4.Hükmün 1. maddesinin yedinci paragrafından sonra gelmek üzere "Sanığın zincirleme suça esas Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/5 Esas, 2018/143 Karar sayılı ilâmıyla hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis ve 2.500,00 TL adlî para cezasının neticeten verilen cezasından mahsubuna,'' paragrafının eklenmesi,