Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/4482 K.2024/7028

Üst yer Cumhuriyet savcısının temyizi yönünden; hükmü süresinden sonra temyiz ettiğinden 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olmadığı, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddinin gerektiği anlaşılmıştır.

Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A. Üst Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden

Üst yer Cumhuriyet savcısının, 15.11.2023 tarihli hükmü, bir aylık kanunî süre geçtikten sonra 19.12.2023 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından temyiz talebinin reddinin gerektiği anlaşılmıştır.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan 08.04.2015 tarihli mahkûmiyet kararından, sanık hakkında temyiz incelemesine konu hükmün kurulduğu 15.11.2023 tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devam olunarak sanık hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

A. Üst Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle üst yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden