Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/4868 K.2025/8344

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. Mahkûmiyet Kararına Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Kısa kararın verildiği duruşma tutanağına göre sanığın hazır bulunduğunun ve son savunmasının alındığının yazılmış olmasına karşın, hükmün sonunda temyiz kanun yolu, süresi ve yöntemleri açıklanırken kararın sanığın yokluğunda verildiği belirtilerek çelişki yaratılması ile kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında tekerrür hükümleri uygulanmadığı halde gerekçeli kararda sanık

hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği belirtilerek hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye yol açılmış ise de sanığın sabıkası göz önüne alındığında tekerrüre esas sabıkasının bulunmadığı anlaşılmakla, belirtilen bu hususlar mahallinde düzeltilebilir yazım hataları olarak kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Hükmün 1. maddesinin 2 numaralı paragrafında sanık hakkında belirlenen temel hapis cezasından 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/10. maddesi gereğince yarı oranda arttırım yapılması sırasında, cezanın ''1 yıl 10 ay 15 gün hapis" olarak ifade edilmesi yerine "1 yıl 10 ay 15 hapis" olarak ifade edilmesi ile somut olayda ele geçen kaçak sigaraların gümrüklenmiş değerinin Dairemiz yerleşik uygulamalarına göre "normal" sınırda olması ve ele geçirilen kaçak sigaranın miktarına göre, temel cezada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 3/1.ve 61. maddeleri uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulmasına göre;

sanık hakkında 12.10.2021 tarihli kararda 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezasına hükmedildiği ve kararın sadece sanık müdafi tarafından temyiz edildiği gözetilerek, yeniden yapılan yargılama sonucu sanığa 2 yıl 6 ay hapis ve 240,00 TL adlî para cezasına hükmedilerek sanığın cezada kazanılmış hakkının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği hükmün 1. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "1 YIL 10 AY 15 HAPİS" ibaresinin çıkarılarak yerine "1 YIL 10 AY 15 GÜN HAPİS" ibaresinin eklenmesi, hükmün 1. maddesinin 9. fıkrasından sonra gelmek üzere "Sanık hakkında 12.10.2021 tarihli ve yalnızca sanık müdafi tarafından temyiz edilen kararla verilen 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezasının kazanılmış hak oluşturduğu gözetilerek,

1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunmak suretiyle cezanın 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası olarak infazına," fıkrasının eklenmesi ve müteakip fıkraların buna göre teselsül ettirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II. Nakil Aracının Müsaderesi Kararına Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Sanık ...'a ait 35 K 34114 plakalı araçta gümrüklenmiş değeri 47.670,11 TL olan 700 karton gümrük kaçağı sigara yakalandığı olayda, suça konu kaçak eşyanın, taşıma aracının yüküne göre miktar veya hacim bakımından tamamını veya ağırlıklı bölümünü oluşturması ve kaçak eşyanın değeri ile iadesine karar verilen nakil vasıtasının değeri göz önüne alındığında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/3. maddesine göre araç müsaderesinin hakkaniyete aykırı olmayacağı gözetilerek nakil aracının müsaderesi yerine iadesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.