Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/487 K.2025/1062

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesin, 13.09.2022 tarihli ve 2021/1484 Esas, 2022/1351 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A-1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 52. ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 1.550,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 03.10.2023 tarihli ve 2022/3014 Esas, 2023/2160 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1. ve 303/1. maddeleri uyarınca, davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz istemi Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, dava zamanaşımı süresinin kesilmesiyle işlemiş olan tüm sürelerin ortadan kalkarak yeniden işlemeye başlayacağına, sanığın 02.09.2015 tarihinde kasıtlı suç işlemesiyle zamanaşımının kesildiğine ve atılı suçun şikâyete bağlı olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanığın denetim süresi içinde işlediği kasıtlı suçtan kurulan hükmün kesinleşmesi ve ihbarı üzerine hükmün açıklandığı, 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile sanığın denetim süresi içinde yeni suç işlediği tarih arasında zamanaşımının durduğu belirlenmiştir.

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A-1 maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanığın savunmasının alındığı tarih olan 06.04.2010 tarihinden İlk Derece Mahkemesince mahkûmiyet kararının verildiği 13.09.2022 tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşılmakla Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince, sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü kaldırılarak davanın 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesinde sonucu itibarıyla hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,