Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/5431 K.2024/7690

Malen sorumlu vekilinin 29.02.2016 havale tarihli münhasıran nakil aracının iade edilmesi gerektiğine ilişkin sınırlı temyiz talebinden sonra; Mahkemenin 03.12.2015 tarih ve 2013/863 Esas, 2015/1865 Karar sayılı kararına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2020 tarih ve 7-2016/176196 sayılı kararı ile dosyanın mahkemesine iadesine karar verilmiş ise de, 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile eklenen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun geçici 12 nci maddesi gereği temyiz talebine konu edilen hükmün iade edilemeyecek bir hüküm olması karşısında, Mahkemenin 17.03.2022 tarih ve 2020/478 Esas, 2022/466 Karar sayılı kararı yok hükmünde kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Kırıkhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli ve 2013/863 Esas, 2015/1865 Karar sayılı kararının, malen sorumlu vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Malen sorumlunun yokluğunda verilip 19.02.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 29.02.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, malen sorumlu ... vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Ek Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,