Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/6066 K.2024/10244

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suça konu sigaraları içmek amacıyla satın alması nedeniyle ticari bir amacının olmadığı ve hakkında verilen adlî para cezasını ödeyecek gücü bulunmadığı gözetilerek usul ve kanuna aykırı olan hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanığın yolcu otobüsü ile kaçak sigara nakletmeye çalışırken otobüs muavininin durumu otogar polisine bildirmesi üzerine önleme araması kararına istinaden yolcu otobüsünün bagajında yapılan aramada, sanığa ait el çantası ve çuvallar içerisinde 200 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında, suça konu sigaraları içmek amacıyla satın aldığını ve ticari bir amacının bulunmadığını, gümrüklenmiş değerin iki katı tutarı ve kurum zararını ödeme gücünün olmadığını beyan etmiştir.

Olay tutanağı, sanık savunması, bozma ilâmı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR