Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/6313 K.2025/10850

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, tebliğ usulsüzlüğü nedeniyle öğrenme üzerine yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Aralık Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2021 tarihli ve 2019/48 Esas, 2021/90 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı üstü tehdit suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. B. İstinaf İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin, 16.04.2024 tarihli ve 2021/2051 Esas, 2024/1496 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak, sanık hakkında silahlı üstü tehdit suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 82/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiin temyiz istemi; gerekçeli kararın tebliğinin usulüne uygun yapılmadığına, taraflar arasındaki husumet kısmına Mahkemece hiç değinilmediğine, tanık beyanları ile müşteki beyanlarının birbirleriyle çeliştiğine, suçu kabul anlamına gelmemekle birlikte sanığın hiçbir sabıkası olmadığı halde seçenek yaptırım uygulanmadığına ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Ayrıntılarına (Kapatılan) Askeri Yargıtay Daireler Kurulunun 12.04.2012 tarihli ve 2012/51 Esas, 2012/49 Karar sayılı ilamında da yer verildiği üzere; tehdidin kapsadığı korkutma gücünün ciddiliği ve yoğunluğu hususunda mağdurda ciddi kaygılar meydana getirmeye elverişli durumlar olduğu, suça konu eylemin silahla işlenmesinin de bu hâllerden biri sayıldığı ve failin 5237 sayılı Kanun kapsamında tanımlanan her türlü silahı göstermek, çekmek veya ateşlemek gibi bir şekilde kullanması şeklinde gerçekleşen eyleminin bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiği göz önüne alındığında;

sanığın aşamalarda olay tarihinde rütbece üstü konumunda olan mağduru tehdit etmediğini beyan etmesine karşın olayın görgü tanığı olan tanık Mücahid'in şarjörü tüfeğe takarak mağdura doğrultup bir şeyler söylediğini beyan etmesi ve suça konu eylemin sözle ya da fiile gerçekleştirilebilmesinin mümkün olması karşısında salt silah doğrultma eyleminin de tehdit kapsamında olduğu belirlenerek suçun sübut bulduğu değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Aralık Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi