Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/6372 K.2025/452

Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2023 tarihli ve 2023/1164 Esas, 2023/1531 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında firar suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-a, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. ve 58. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükmün kanun yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 03.07.2024 tarihli ve 94660652-105-21-6448-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.09.2024 tarihli ve KYB - 2024/79683 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.09.2024 tarihli ve KYB - 2024/79683 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 01/07/2019 tarihli ve 2019/1484 esas, 2019/10301 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun’un 58/4. maddesinde yer alan, "Kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükümleri uygulanmaz..." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda sanığın mükerrir olduğu kabul edilerek cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi gereğince ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verilmiş ise de;

incelemeye konu suçun sırf askeri suç, tekerrüre esas kabul edilen Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2021 tarihli ve 2020/102 esas, 2021/353 sayılı kararına ilişkin hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunun sırf askeri suç olmaması nedeniyle, tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde şartları oluşmadığı hâlde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesindeki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2023 tarihli ve 2023/1164 Esas, 2023/1531 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d bendi uyarınca, tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin "Sanığın daha önce Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/102 Esas 2021/353 Karar sayılı kararı ile 5 Ay hapis cezasına mahkum olduğu, mahkum olduğu bu kararın da mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine yönelik olduğu, kararın 10/11/2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE ÇEKTİRİLMESİNE, sanığın ikinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından,

sanık hakkında bu suçtan dolayı almış olduğu bu cezanın infazında koşullu salıverme hükümlerinin, TCK'nın 58 ve 5275 sayılı kanunun 108/3 maddesi gereğince uygulanmasına yer olmadığına" bölümün hüküm fıkrasından ÇIKARILMASINA, karardaki diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına,