Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/6376 K.2025/5172

Uyarlama yargılamasına konu Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2021 tarihli ve 2021/43 Esas, 2021/311 Karar sayılı kararında sanık ... hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddeleri ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1. ve 62/1. ve 52/2. maddeleri uyarınca netice 9 ay 10 gün hapis ve 20,00 TL adlî para cezasına hükmedildiği,

Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/469 Esas, 2016/24 Karar sayılı dosyasında hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde dosya kapsamındaki suçu işlediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/8. maddesinin (2). cümlesi uyarınca aynı Kanun'un 231/5. maddesi hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği,

dosyada mevcut Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2019 tarihli ve 2018/401 Esas, 2019/187 Karar sayılı kararı ile bahse konu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlenen başka bir suç nedeniyle açıklanması sonrası 5271 sayılı Kanun'un 254/2. maddesi gereği uzlaşma neticesi düşmesine karar verildiği ve verilen kararın 20.06.2019 tarihinde, incelemeye konu karardan önce kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 12.09.2024 tarihli kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.09.2024 tarihli ve KYB-2024/94089 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Dairemize gönderilmekle gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.09.2024 tarihli ve KYB-2024/94089 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın sabıkasında bulunan Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/01/2016 tarihli ve 2014/469 esas, 2016/24 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde inceleme konusu suçun işlendiği gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması" başlıklı 231/6. maddesinin, " Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması, b) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması, c) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi, gerekir. Sanığın kabul etmemesi hâlinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez." şeklinde olduğu,

Sanığın sabıka kaydında engel teşkil eden Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/01/2016 tarihli ve 2014/469 esas, 2016/24 sayılı kararıyla sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetim süresinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle yeniden yapılan yargılama sonucunda, Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/05/2019 tarihli ve 2018/401 esas, 2019/187 sayılı kararı ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan uzlaşma nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verildiği, sanığın başka adli sicil kaydının da bulunmadığı anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif ve subjektif şartları değerlendirilerek bir karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesindeki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen gerekçe ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2021 tarihli ve 2021/43 Esas, 2021/311 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,