Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/6386 K.2024/10131

Sanığın 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, orman alanında tesis edilen bina ve eklentilerinin müsaderesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, söz konusu karara karşı sanık ve katılan vekili tarafından yapılan itiraz üzerine Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2019 tarihli ve 2019/284 Değişik İş sayılı kararıyla, itirazın kesin olarak reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.09.2024 tarihli ve 94660652-105-06-4183-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının,

24.09.2024 tarihli ve KYB - 2024/94339 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.09.2024 tarihli ve KYB-2024/94339 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, adı geçen sanık hakkında Ankara İli Kızılcahamam İlçesi Soğuksu Milli Parkı girişi mevkiinde bulunan kesinleşmis orman kadastrosu içerisinde kalan yerde iki katlı-çatı aralı kargir-ahşap restoran yaparak işlettiğinden bahisle işgal ve faydalanma suçundan yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine, sanığın eyleminin yeni bir açma olmayıp eskiden beri süregelen işgal niteliğinde olduğu ve dosyaya yansıyan katılanın tespit edilmiş bir zararıda bulunmadığından bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan karara yönelik katılan kurum vekili tarafından yapılan itiraz üzerine merci mahkemesince itirazın reddine karar verildiği anlaşılmış ise de;

5271 sayılı Kanun’un 231/6. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması, mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekeceği, somut olayda sabit tesis niteliğindeki suça konu işletmenin suçtan önceki haline getirilmediği,

bu hali ile sanığın orman tahdit alanında işgal ve faydalanma eyleminin devam ettiği, keza devam eden işgal ve faydalanma eylemi uyarınca kamunun zararının giderilmesinden de söz edilemeyeceği, hal böyle olunca sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231/6. maddesinde düzenlenen objektif koşul olarak sayılan suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi unsurunun gerçeklemediği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden,

itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2019 tarihli ve 2019/284 D. İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,