Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/6465 K.2024/10265

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık hükmü temyiz etmek istediğine ilişkin temyiz dilekçesi sunmuştur.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, önleme araması kararına istinaden uygulama noktasında yapılan kontroller sırasında, trafik kazasına karışan araçlara müdahale edilmek üzere kolluk görevlilerince kaza yerine intikal edildiğinde, kazaya karışan sanığın sevk ve idaresindeki araçta 900 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında, suça konu sigaraları satmak amacıyla aldığını ifade ederek atılı suçu ikrar etmiştir. Bozma sonrası, sanık ... vergilerini ve gümrüklenmiş değerin iki katı tutarını ödeyecek durumunun olmadığını ifade etmiştir.

Sanığa etkin pişmanlık hususunda usulüne uygun ihtaratın yapıldığı, kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "normal değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamına göre, sanıkta ele geçirilen gümrük kaçağı eşyaların yakalanış şekli, sanığın savunmaları gözetildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında teşdiden hüküm kurulduğu da göz önüne alınarak, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehine olan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; 1.Sanık hakkında belirlenen temel ceza üzerinden 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası uyarınca ele geçen eşyanın sigara olması nedeniyle yarı oranda artırım yapıldığında "1 yıl 15 ay hapis cezası", aynı fıkranın son cümlesi uyarınca ceza 3 yıldan az olamayacağından " 3 yıl hapis cezası" ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hesap hatası yapılması,

2. Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrasının gösterilmesi gerekirken, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin birinci fıkrasının gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması,

3. İddianamede müsaderesi talep edilen suçta kullanılan nakil aracına yönelik yerel mahkemece 10.11.2014 tarihinde müsaderesine yer olmadığına karar verildiği, anılan kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 01.03.2022 tarihli ve 2021/10327 Esas, 2022/3695 Karar sayılı ilamıyla nakil aracına yönelik kısmın onanmasına karar verilmesi suretiyle kesinleştiği gözetilmeden bu hususta yeniden bir karar verilmesi, hususları dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı

gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, 1. Hükmün ikinci bendinde yer alan "3 yıl hapis" ibaresi çıkartılarak yerine gelmek üzere, "1 yıl 15 ay hapis" ibaresinin eklenmesi, aynı bendin devamına "5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onuncu fıkrasının son cümlesi uyarınca sanığa verilecek hapis cezası 3 yıldan az olamayacağından 3 yıl hapis ve 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi,

2. Hükmün yedinci bendinde yer alan "5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin birinci fıkrası" ibaresinin çıkartılarak, yerine gelmek üzere " 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası" ibaresinin eklenmesi,

3. Hükmün onüçüncü bendinde nakil aracına ilişkin kısmının çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,