Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/6525 K.2024/10698

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; işlemediği bir suç nedeniyle cezalandırıldığına, cezasının kaldırılması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamı uyarınca, sevk ve idaresinde bulunan araç ile hareket halinde iken bir köpeği boynundaki tasmasından tutarak arabanın yanından koşturmak suretiyle eziyet ettiği iddiası uyarınca sanığın 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu'nun (5199 sayılı Kanun) 28/A-4 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53, 58 ve 63. maddesinin uygulanması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın aşamalarda tespit edilen savunmalarında kendi köpeği olduğunu, başka köpeğin arkasından gitmiş olması nedeniyle kendisine saldırdığını, bu nedenle araca alamadığını, amacının eve götürmek olduğunu, köpeğe eziyet etmediğini beyan ettiği görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde ''...sanığın sevk ve idaresinde bulunan araçla hareket halindeyken kendisinin olduğunu beyan ettiği köpeği tasmasından tutarak arabanın sol yanından yol üzerinde akan trafikte koşturduğu dosya arasında bulunan olaya ilişkin kamera kaydı, şüphelinin ikrar içerikli savunması, kolluk tutanakları ve sair deliller ile desteklendiğinden; sanığın hayvanlara işkence yapmak veya acımasız ve zalimce muamelede bulunmak suçunu işlediği Dairemizce kabul edilmiş...'' yönündeki gerekçe uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına ve sanığın müsnet suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilen 5199 sayılı Kanun'un 28/A-4. maddesinin '' 14 üncü maddenin birinci fıkrasının (m) bendinde düzenlenen yasağa aykırı davranmak suretiyle bir ev hayvanına veya evcil hayvana işkence eden veya acımasız ve zalimce muamelede bulunan kişi altı aydan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.'' hükmünü amir olduğu,

dosya içerisinde yer alan ve heyetçe izlenen CD, görüntü ile sanığın aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunmaları birlikte değerlendirildiğinde, yavaş bir şekilde, zorlanma ve/veya sürüklenme olmadan götürüldüğü anlaşılan köpeğe yönelik sanığın eylemlerinin işkence ya da acımasız ve zalimce muamele olarak kabul edilme imkanı bulunmadığı gibi anılan Kanunun 14/1-a maddesine aykırılık eylemi uyarınca sanık hakkında idari para cezası karar tutanağının da düzenlenmiş olduğu anlaşılmakla, müsnet suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle kararın BOZULMASINA,