Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/66 K.2024/2109

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, sanığa yapılan gerekçeli karar tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılarak sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebebi; sanık hakkında üst sınırdan cezaya hükmedilmemesine, hükmedilen doğrudan adlî para cezasının taksitlendirilmemesi gerektiğine ve re'sen görülecek nedenlere ilişkindir.

2. Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; 17.09.2013 tarihinde yol emniyet ve kontrol devriyesi sırasında

durdurulan sanığın sürücüsü olduğu araca dışarıdan bakıldığında arka koltuk üzerinde ve sağ ön koltuk ön tarafında kaçak sigaraların görülmesi üzerine, sanığın rızası ile teslim ettiği toplam 761 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık ...'in bozma öncesi tüm aşamalarda atılı suçu ikrar ettiği, bozma ilamı üzerine 7242 sayılı Kanun kapsamında getirilen düzenlemelere ilişkin alınan savunmasında ise gümrüklenmiş değerin iki katını karşılayacak maddi gücü olmadığını beyan ettiği belirlenmiştir.

Sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre ticari miktar ve mahiyette gümrük kaçağı sigara ile yakalanan sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle suçun sübûtuna yönelen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak.

10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının yirmiüçüncü fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ve suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu,

yirmiüçüncü fıkraları ile 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının somut olaya ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Kanun'un belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, hükmün gerekçe kısmında lehe Kanun tespiti yapılırken alt sınırdan hüküm kurularak karşılaştırma yapılmasına rağmen hüküm fıkrasında ve kısa kararda yazılı şekilde teşdiden hüküm kurulması suretiyle çelişkiye neden olunması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR