Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/6919 K.2024/11911

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.GEREKÇE

Dava konusu ....,... plaka sayılı nakil araçlarının müsadere talebi hususunda mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın yargılama konusu eylemi için, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/a-2 ve 4/a-2 maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanık hakkında 23.11.2010 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 04.01.2011 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içerisinde sanığın 20.06.2015 tarihinde suç işlemesi üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin

ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 19.12.2006 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu, bu tarihten, hüküm tarihine kadar, zamanaşımının durduğu süre de eklenerek 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiş sanık hakkında düşme kararı verilmesinde, dosya kapsamına göre kaçak olan dava konusu eşyaların müsaderesine hükmedilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Gümrük İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

II.KARAR