Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/6938 K.2024/11409

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, sanıklar müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri; kanuna aykırı olarak verilen mahkûmiyet ve idarî para cezasının kaldırılması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm değerlendirildiğinde sanıklar müdafiin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Sanıklar müdafiinin idarî para cezası ve mülkiyetin kamuya geçirilmesine dair yasa yolu başvurusu yönünden mahallinde işlem yapılması mümkün görülerek yapılan incelemede;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14.Ceza Dairesinin, 10.05.2024 tarihli ve 2023/2576 Esas, 2024/800 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,