KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2024/6945 E., 2025/734 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ocak 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2024/1014 E., 2024/1610 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Zamanaşımı nedeniyle düşme, müsadere
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
Karar Metni
320 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle verilen düşme kararının hakkaniyete aykırı olduğuna ve nakil aracının müsadere edilmesi gerektiğine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Suçta kullanılan nakil aracı ile ilgili açılan bir dava ve kurulan bir hüküm bulunmadığı anlaşılmakla katılan vekilinin bu yöndeki temyiz istemi inceleme dışı bırakılmıştır.
Sanık hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 03.04.2012 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ancak kararın sanık müdafiine tebliğ edilmemesi nedeniyle henüz kesinleşmediği ve dava zamanaşımı süresinin durmadığı, bu nedenle de 5237 sayılı
Kanun’un 67/2-a bendi uyarınca zamanaşımını kesen en son işlemin 18.01.2012 tarihli Mahkeme huzurunda savunma alma işlemi olduğu ve bu tarihten itibaren hüküm tarihi olan 22.12.2022 tarihinde 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine ve suça konu kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmesi usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289/1.maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1.maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2024/6945, K. 2025/734, 16 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama