Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/7156 K.2025/4016

Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2023/250 Esas, 2023/702 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında emre itaatsizlikte ısrar suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 87/1. maddesinin ikinci cümlesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik sanık müdafii tarafından yapılan itirazın reddine dair merci Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2023 tarihli ve 2023/1338 Değişik iş sayılı kararının kesin olmakla 28.09.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309/1. maddesi uyarınca, 12.09.2024 tarihli ve 94660652-105-54-7196-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.10.2024 tarihli ve KYB-2024/96206 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.10.2024 tarihli ve KYB-2024/96206 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddî boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede,

6008 sayılı Kanun’un 7. maddesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesinin 6. fıkrasına son cümle olarak eklenen "sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez" şeklindeki düzenleme gereğince, mahkemesince sanığa bu hususun sorulması gerektiği, sanığa 5271 sayılı Kanunun 231. maddesinin uygulanmasını kabul edip etmediği hususunun sorulmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması” başlıklı inceleme konusu ile ilgili olan ve 12.03.2024 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan 7499 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile yürürlükten kaldırılan 231/6. maddesinin ilgili bölümü; “...(Ek cümle: 22/7/2010 - 6008/7 md.) Sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez." şeklinde ve 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile eklenen Geçici 6/2-d bendi; ''01.06.2024 tarihinden önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları bakımından sanığın kabul etmesi şartı aranmaya devam olunur.'' şeklinde düzenlenmiştir.

2. İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; basit yargılama usûlü uygulanarak verilen ilk karara itiraz üzerine duruşma açılarak yapılan yargılamada sanığa hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesini kabul edip etmediğinin sorulmadığı belirlenmekle, Mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve merci tarafından anılan karara yönelik itirazın reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2023 tarihli ve 2023/1338 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,