Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/7229 K.2025/9676

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin temyiz talebinin münhasıran vekâlet ücretine hasren olduğu anlaşılmıştır.

Sanığa hükmedilen 1 yıl 3 ay hapis cezasında 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince yapılan takdiri indirimin uygulaması sırasında 1 yıl 15 gün hapis cezası yerine, yazılı şekilde 12 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Karar başlığında suç tarihinin "29.08.2013, 14.10.2013" yerine, "29.08.2013" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, katılan Gümrük İdaresinin kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından katılan lehine, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 9.200,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hususları dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.