KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2024/73 E., 2025/12431 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ekim 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/565 E., 2023/683 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hükümler
- Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının müsadere talebinin reddi
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
529 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, katılan ... İdaresi vekili ve sanık ...'in temyiz istemlerinin süresinde olduğu, hükümde temyiz süresinin 15 gün olarak gösterilmiş olması sebebiyle sanık ...'nın yasa yolunda yanıltıldığı, bu itibarla sanık ...'nın temyiz isteğinin süresinde kabul edildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Katılan ... İdaresi vekilinin temyizinin münhasıran nakil aracına yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;
I- Sanıklar Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden
Gümrük İdaresinin katılmasına karar verildiği hâlde, gerekçeli karar başlığında ''Katılan'' yerine "Müşteki" olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Sanıklar hakkında verilen cezada 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/10. maddesi gereğince yarı oranında artırım yapılması sırasında, "1 yıl 15 ay" yerine "2 yıl 3 ay" hapis cezasına hükmedilmesi, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddesindeki hak yoksunlukları uygulanmamış ise de, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Suça konu kaçak sigaraların tümünün 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi ve katılan kurum lehine hükmolunan vekâlet ücreti ile yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak alınacağının hükümde belirtilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.
Açıklanan nedenlerle, sanıkların temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği hükmün suça konu kaçak eşyanın müsaderesine ilişkin fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine "Suça konu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine," ifadesinin eklenmesi ve hükmün vekâlet ücreti ile yargılama giderine hükmedilen fıkralarında yer alan "sanıktan" ifadesinin çıkartılarak yerine "sanıklardan eşit olarak" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2024/73, K. 2025/12431, 15 Ekim 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama