Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/7491 K.2025/7365

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8. maddesindeki düzenleme uyarınca sanık hakkındaki hükmün daha önce Yargıtay temyiz incelemesinden geçmesi ve 01.06.2024 tarihinde yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanunla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/12. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Mahkemece verilen 30.09.2014 tarihli mahkûmiyet hükmünün sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 2019/15183 Esas, 2020/12062 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine Adana 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2021 tarihli 2020/1382 Esas, 2021/918 Karar sayılı kararı ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği anlaşılmakla, denetim süresi içinde işlenen 04.10.2022 tarihli eylem nedeniyle gelen ihbar üzerine yeniden ele alınan işbu dosyada hükmün açıklanması gerekirken sanığın zararı giderdiğinden bahisle yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.