Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/7641 K.2025/14197

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan sanık ...'nun, anılan Kanun'un 3/5, 3/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. ve 62/1. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 120,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2015 tarihli ve 2014/1303 Esas, 2015/375 Karar sayılı kararının 14.11.2018 tarihinde kesinleşmesini müteakip, 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 61, 62... . maddeleri ile 5607 sayılı Kanun'da hükümlü lehine getirilen düzenlemeler uyarınca, dosyanın yeniden ele alınarak yapılan

uyarlama yargılaması sonucunda, önceki hükmün iptaline, sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3/5, 3/10, 3/22, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis ve 20,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ilişkin İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2020/1877 Esas, 2021/632 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercî İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.08.2021 tarihli ve 2021/485 Değişik İş sayılı kararını takiben,

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının hükmün kesinleşme tarihinin değiştirilmesi talebinin reddine dair İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2023 tarihli ve 2014/1303 Esas, 2015/375 Karar sayılı ek kararına karşı yapılan itiraz üzerine karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 31.10.2024 tarihli ve 94660652-105-35-2800-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.11.2024 tarihli ve KYB - 2024/112996 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.11.2024 tarihli ve KYB - 2024/112996 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2015 tarihli kararının sanığın yokluğunda karar verildiği, 13.04.2015 tarihinde de sanığa tebliğ edildiği, sanık tarafından bahse konu karara yönelik yapılan temyiz talebinin Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 14.11.2018 tarihli ve 2018/1882 esas, 2018/12010 sayılı ilâmı ile süre yönünden reddine karar verilmesini takiben,

Yargıtay'ın süre yönünden ret kararı esas alınarak sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmüyle ilgili kesinleştirme işleminin 14.11.2018 tarihli olarak Mahkemece belirlenmesi üzerine,İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hükmün kesinleşme tarihinin düzeltilmesine yönelik talebin reddine karar verildiği,

anılan karara itiraz edilmesi üzerine merci İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.07.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen önceki hükmün iptal edildiği ve yeni kesinleştirme tarihinin belirlendiğinden bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de, uyarlama yargılamasının kesinleştirme tarihini değiştirmeyeceği ve İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2015 tarihli asıl kararının adı geçen sanığın yokluğunda karar verildiği,

13.04.2015 tarihinde de sanığa tebliğ edildiği ve yasal süre içerisinde temyiz edilemeyen kararın 7 günlük süre sonunda 21.04.2015 tarihinde kesinleşmesi karşısında, Yargıtay'ın anılan hükmün temyiz edilmesi üzerine verdiği süreden ret ilâmının hükmün kesinleştirme tarihini değiştirmeyeceği cihetle, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

" şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesinde yer alan "Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde..." şeklindeki ifade ile ancak hüküm ve kararların kanun yararına bozma incelemesine konu olabileceğinin düzenlendiği, anılan düzenleme ışığında, İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.07.2023 tarihli ve 2023/460 Değişik İş sayılı

kararı ile sanık hakkında verilen önceki hükmün iptal edildiği ve yeni kesinleştirme tarihinin belirlendiğinden bahisle karar verilmesine yer olmadığı şeklindeki karara, 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinde sayılan hüküm türleri arasında yer verilmediği anlaşılmakla İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının kanun yararına bozma yoluyla incelenebilecek mahiyette karar olmadığı anlaşılmakla kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,