Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/7992 K.2025/5665

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanıkların aşamalardaki savunmaları, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Bozma ilamının gereği yerine getirilip, arama işlemine dayanak olarak gösterilen Gebze 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/1137 Değişik iş sayılı arama kararı denetime olanak verecek şekilde dosyaya getirtilmeden eksik araştırma ile karar verilmesi,

2.Temel cezada teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulduğu, buna göre suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesinde değişiklik yapıldığı,

sanıkların kaçakçılık fiiline iştirak etmeksizin kaçak olarak ülkeye sokulan suça konu eşyayı ticari maksatla bulundurmak eyleminden dolayı 5607 sayılı Kanun'un 3/10. maddesindeki "Kaçakçılık suçunun konusunu oluşturan eşyanın akaryakıt ile tütün, tütün mamulleri, etil alkol metanol ve alkollü içkiler olması halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezalar yarısından iki katına kadar artırılır, ancak bu fıkranın uygulanması suretiyle verilecek ceza üç yıldan az olamaz." şeklindeki düzenlemeye nazaran, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18-son maddesi yollaması ile 3/5.,

10. ve 23. madde ve fıkraları ile 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin ilgili tüm hükümlerinin olaya ayrı ayrı uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Kanun'un belirlenmesinin gerektiğinin gözetilmemesi,

3.Sanıkların temyizi üzerine Dairemizin 26.05.2022 tarihli ilamı ile bozulmasına karar verilen 31.03.2015 tarihli mahkûmiyet kararında, sanıkların neticeten ayrı ayrı 3 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına hükmolunduğu halde, bozmadan sonra kurulan hükümde kazanılmış hak gözetilmeyerek, sanıkların ayrı ayrı 5 yıl hapis ve 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmek suretiyle 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesine aykırı davranılması,

4.Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.