Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2024/8053 K.2025/2647

Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2022 tarihli ve 2019/149 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararının Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 22.12.2022 tarihli kararı ile bozulduğu, bozma kararı üzerine yerel mahkemece verilen 18.01.2024 tarihli hükümle Dairemiz kararına direnilmesi suretiyle hüküm tesis edilmiş ise de;

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

A) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak, B) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak, C) Bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni delillere dayanmak, D) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm

kurmak, suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu itibarla inceleme konusu kararın direnme kararı niteliğinde olmayıp, eylemi uyma niteliğinde olduğu ve bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğu gözetilerek;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, son suç tarihi olan 07.09.2009 tarihinden itibaren 12 yıllık olağan zamanaşımı süresinin hükümden önce gerçekleştiği anlaşıldığından, zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.