Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/1424 K.2025/15146

Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyizi yönünden; sanıkların eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu (5607 sayılı Kanun) kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ...'in temyizi yönünden ise; anılan sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. Şikâyetçi Tarım ve Orman Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Suç tarihi ve ele geçen eşyanın gümrük kaçağı sigara olmasına göre, sanıkların eyleminin 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçu kapsamında kaldığı,

bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, şikâyetçi Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, II. Sanık ...'in Temyiz İstemi Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak.

1.7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, 5607 sayılı Kanun'un 5/3. maddesindeki ''İkinci fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi hâlinde uygulanmaz'' şeklindeki düzenlemenin 5607 sayılı Kanun kapsamında işlenen kaçakçılık suçları nedeniyle mükerrir olmak şeklinde anlaşılması gerektiği, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58. maddesi gereğince tekerrüre esas teşkil eden sabıka kaydının suç tarihi itibarıyla 4733 sayılı Tütün,

Tütün Mamulleri ve ...

Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin olması karşısında aynı Kanun'un 5/3. maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığı gözetilmeksizin, kovuşturma aşamasında esas ve birleşen dosyalara ilişkin gümrüklenmiş değerin iki katını ödediği ve soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık ihtaratı yapılmadığı anlaşılan sanığın cezasında aynı Kanun'un 5/2. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

2.Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında değerlendirilen ve 21.03.2024 tarihinde kesinleşen Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/728 Esas, 2021/837 Karar sayılı dosyası kapsamında hükmolunan 1 yıl 15 gün hapis ve 20,00 TL adlî para cezasının mahsubu ile yetinilmesi gerekirken netice cezadan düşülmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3.Sanık hakkında hem adlî para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adlî para cezaları bakımından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden anılan sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği;

hükmün (6) numaralı bendinin çıkartılarak yerine gelmek üzere ''7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 5/2. maddesi gereğince sanığın kendisine bildirilen gümrüklenmiş değerin iki katı tutarı yatırdığı anlaşıldığından sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca cezasının takdiren 1/2 oranında indirilerek 9 ay hapis ve 1 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,'' ifadesinin eklenmesi,

hükmün (7) numaralı bendinden ''1 YIL 3 AY HAPİS VE 1 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,'' ifadesinin çıkartılarak yerine gelmek üzere ''7 AY 15 GÜN HAPİS VE 1 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,'' ifadesinin eklenmesi, hükmün (10) numaralı bendinden ''1 YIL 3 AY HAPİS VE 20 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,'' ifadesi çıkartılarak yerine gelmek üzere ''7 AY 15 GÜN HAPİS VE 20,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,'' ifadesinin eklenmesi,