Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/156 K.2025/1442

Malen sorumlu vekilinin temyiz isteği yönünden; malen sorumluya usulüne uygun olarak 13.12.2024 tarihinde tebliğ edilen hükmün malen sorumlu vekili tarafından 1 haftalık yasal süreden sonra 21.12.2024 tarihinde temyiz edilmesi nedeniyle temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar ... ve ...'ın temyiz istemleri yönünden; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Malen Sorumlu Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Malen sorumlunun yokluğunda verilip 13.12.2024 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra malen sorumlu vekili tarafından 21.12.2024 tarihinde temyiz talebinde bulunulduğu anlaşılmakla, malen sorumlu vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Ek Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ...'ın Temyiz İstemleri Yönünden Bozma sonrası savunmaları alınan sanıkların, gümrüklenmiş değerin iki katını ödeyecek maddi güçlerinin olmadığını açıkça beyan etmeleri nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... ve sanık ...'ın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Yapılan yargılama giderleri ile suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Gümrük İdaresi lehine karar tarihi itibarıyla verilen vekalet ücretinin ''sanıklardan eşit oranda alınmasına'' karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.