Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/1574 K.2025/12788

1- Şikâyetçi Hazine ve Maliye Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemi Bakımından; Suç tarihinde suçtan doğrudan zarar görmeyen Hazine ve Maliye Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2- Sanık Müdafiin Temyiz İstemi Bakımından; Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Dikili 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2022 tarihli kararı ile 3621 sayılı Kıyı Kanunu'na (3621 sayılı Kanun) muhalefet suçundan açılan dava kapsamında yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. İstinaf

Kararın şikâyetçiler vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesince ilk olarak 06.04.2023 tarihli tevdi kararı ile suçtan zarar gören Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığına gıyabi kararın tebliği istenmiş ve 26.05.2023 tarihli tebligat ile anılan kuruma gerekçeli kararın tebliği sağlanmış ise de, şikâyetçi Hazine ve Maliye Bakanlığının istinaf istemi uyarınca dosya incelenerek sanık hakkında 3621 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan neticeten 1 yıl hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiin Temyiz İstemi İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğuna, Bölge Adliye Mahkemesince maddi gerçeğe ulaşma anlamında doğru ve hakkaniyetli bir karar verilmediğine, kararın sanık lehine bozulması talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

7153 sayılı Kanun'un 28. maddesi ile 3621 sayılı Kanun'un 11. maddesinde yapılan değişiklikliğin yürürlüğe girdiği 10.12.2018 tarihine kadar anılan Kanun kapsamında işlenen suçlar bakımından Hazine ve Maliye Bakanlığının suçtan doğrudan zarar gördüğü ve katılma hakkının bulunduğu kabul edilmekle birlikte,

anılan tarihten sonra Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığının suçtan doğrudan zarar gördüğü ve katılma hakkı bulunduğunun kabul edilmesine ve anılan kurumun Dikili 1. Asliye Ceza Mahkemesince davadan haberdar edilmediğinin anlaşılması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 06.04.2023 tarihli tevdi kararı Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığına gıyabi kararın tebliğinin istenilmesinden sonra anılan kuruma gerekçeli karar tebliğinin sağlanmasına rağmen istinaf talebinde de bulunmadığının anlaşılmasına karşın,

suç tarihinde suçtan doğrudan zarar görmeyen Hazine ve Maliye Bakanlığının istinaf istemi üzerine işin esasına girilerek hüküm kurulması, hukuka aykırılık bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,