Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/1648 K.2025/9986

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın; 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesindeki düzenleme uyarınca sanık hakkındaki hükmün daha önce Yargıtay temyiz incelemesinden geçmesi ve 01.06.2024 tarihinde yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanunla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun 231/12.maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle) karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia, savunma ve toplanan tüm delillerle birlikte 5271 sayılı Kanun'un 231/6.maddesinde yer alan koşulların varlığının gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1. Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin pek hafif olması nedeniyle sanığa verilen cezadan indirim yapılırken, 10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/22. maddesinin “3/23.” maddesi olarak değiştirildiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Temel gün adlî para ceza tayin edilip, artırım ve indirim nedenleri uygulandıktan sonra belirlenen 1 gün karşılığı adlî para cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52. maddesi gereğince paraya çevrilmesi gerektiği kuralının gözetilmemesi hususları isabetli bulunmamış olup, söz konusu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Açıklanan nedenlerle katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden kararın, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinde yer alan "3/22-2" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine gelmek üzere "3/23" ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasının 6 numaralı bendinden sonra gelmek üzere "Doğrudan tayin olunan 1 gün karşılığı adli para cezasının,