Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/2323 K.2025/10010

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olay tarihinde cep telefonu ticareti ile uğraşan sanığın uhdesinde dava konusu kaçak eşyaların ele geçirildiği ve sanığın savcılık ifadesinde atılı suçu ikrar ettiğinin anlaşılması karşısında; atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.Sanık hakkında suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olduğu kabul edilen 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/5. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtilmiş olmasına karşın alt sınırdan uzaklaşılarak sanık hakkında temel cezanın 1 yıl 2 ay hapis ve 50 gün adlî para cezası olarak belirlenmesi suretiyle hükümde çelişki oluşturulması,

2.Terme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2021 tarihli ve 2020/289 Esas ve 2021/277 Karar sayılı ilâmı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, anılan kararın sanık tarafından temyiz edildiği ve Dairemizin 24.01.2024 tarihli ve 2023/1055 Esas, 2024/778 Karar sayılı ilâmı ile bozulduğu anlaşılmakla; 13.07.2021 tarihli hükümde sanık hakkındaki netice cezanın 3 ay 10 gün hapis ve 240,00 TL adlî para cezası olarak belirlendiğinin anlaşılması karşısında, bozma üzerine yapılan yargılamada sanığın cezada kazanılmış hakkı bulunduğu gözetilmeden sanık hakkındaki netice cezanın 5 ay 25 gün hapis ve 400,00 TL adlî para cezası olarak belirlenmesi suretiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.