Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/2517 K.2025/11944

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun yürürlük ve uygulama şekli hakkındaki Kanun'un 8. Maddesindeki düzenleme uyarınca sanık hakkındaki hükmün daha önce Yargıtay temyiz incelemesinden geçmesi ve 01.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanunla 5271sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/12. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olay tutanağı ve savunmaya göre, sanığın yargılama konusu eylemi için, cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1. maddesinin (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 66/1. maddesinin (e) bendi ile aynı Kanun'un 67/2. maddesinin (d) bendi gereği zamanaşımını kesen en son işlem olan sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiği 27.01.2015 tarihi itibarıyla, öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, hüküm tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu gözetilerek davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz görülmüştür.