Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/253 K.2025/3936

Yerel Mahkemece verilen ek kararın, sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2024 tarihli ve 2023/387 Esas, 2024/566 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği ve kararın temyiz edilmeden kesinleştiği, ancak sanığa gerekçeli kararın 04.07.2024 tarihinde bizzat tebliğ edilmesine rağmen sanık müdafi tarafından 03.10.2024 tarihli dilekçe ile eski hale getirme, infazın durdurulması ve suç duyusurunda bulunmasını talep ettiği anlaşılmakla, her ne kadar Mahkemece 21.10.2024 tarihli ek karar ile sanığa usulüne uygun tebligat yapıldığı gerekçesi ile sanık müdafiin talebinin reddine karar verilmiş ise de,

temyiz talebi ile birlikte yapılan eski hale getirme isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi gereği Yargıtayca karara bağlanacağından, bu konuda verilen ek karar hukuken geçersiz ve yok hükmünde olup kaldırılarak yapılan incelemede;

Gıyabi mahkûmiyet hükmünün sanığa 04.07.2024 tarihinde bizzat tebliğ edildiği ve sanık müdafiin 1 haftalık yasal süresinden sonra 03.10.2024 tarihli dilekçe ile hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, usulüne uygun tebliğ edilen karara karşı 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra sanık müdafi tarafından 03.10.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiin eski hale getirme talepli temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 13.03.2025 tarihinde karar verildi.