Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2025/2578 K.2025/10576

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 03.03.2016 tarihli kararın kesinleşmesinden sonra, sanığın denetim süresi içerisinde 16.04.2019 tarihinde işlediği yeni kasıtlı suç nedeniyle yapılan ihbar üzerine Mahkemenin 17.11.2020 tarihli kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/11. maddesi gereği hükmün açıklanmasına ilişkin kararın sanığın temyizi üzerine Dairemizin 26.10.2023 tarihli ilâmıyla bozulmasından sonra dosya arasına celp edilen Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/86 E.,

2022/121 K. sayılı kararı ile sanığın 24.06.2017 tarihinde hükmün açıklanmasına konu suçtan önce başka bir kasıtlı suç işlediği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 231/8. fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05.04.2016 tarihi ile denetim süresi içinde kasıtlı yeni suçun işlendiği 24.06.2017 tarihi arasında zamanaşımının durduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

sanığın yargılama konusu eylemi için, belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67. maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanığa atılı suçun işlendiği 10.08.2011 tarihinden itibaren duran süre de gözetilerek hüküm tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

II. KARAR