KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2025/2696 E., 2025/10214 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Eylül 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2024/660 E., 2025/6 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kaçak eşyanın müsaderesi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8. maddesindeki düzenleme uyarınca sanık hakkındaki hükmün daha önce Yargıtay temyiz incelemesinden geçmesi ve 01.06.2024 tarihinde yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanunla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/12. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
İddianamede suçta kullanılan nakil aracının müsaderesine ilişkin bir talep bulunmadığı gibi Mahkeme tarafından da temyize konu bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, katılan ... İdaresi vekilinin bu konuya ilişkin temyiz talebi inceleme dışı bırakılarak diğer temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra işlenen kasıtlı suçtan dolayı yapılan ihbar üzerine hükmün açıklanmasına dair yargılama sonucunda, sanığın savunmasının alınması için mahal mahkemesine talimat yazıldığı, ancak talimat evrakları incelendiğinde tebligat mazbatasında
tebliğin kime, ne şekilde yapıldığının belli olmadığı gibi Mahkemece de usulüne uygun tebliğ işlemi yapılıp yapılmadığı araştırılmaksızın sanığa usulüne uygun tebligat yapılmış olduğu kabul edilmek suretiyle sanığın savunması alınmadan savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2025/2696, K. 2025/10214, 9 Eylül 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama